arrow_drop_up arrow_drop_down
3 oktober 2019 

Terugvallen in oude patronen

Mijn levensreis is nooit af, ik ben altijd onderweg.

Ik merk dat ik steeds vaker struikel over de uitspraak ‘zo ben ik nu eenmaal’ of ‘dat kan ik niet’ van mensen die vinden dat ze zichzelf helaas maar moeten nemen zoals ze zijn. Ik vind namelijk dat je jezelf echt wel kunt ontwikkelen, helen, veranderen, transformeren. Het zou zomaar wel eens de belangrijkste reden voor je bestaan kunnen zijn.

Het idee dat je als mens altijd door kunt groeien is iets waar de zelfhulpboeken en de persoonlijke coaches, zoals ikzelf, van en voor leven. Ook ik heb superveel boeken met titels zoals ‘leef je droomleven’ en ‘vind jezelf terug in tien stappen’ verslonden en hele stukken tekst erin met felgele markeerstiften onderstreept. Ik heb ook al duizenden euro’s uitgegeven aan mijn persoonlijke ontwikkeling en ben uren bezig geweest met het observeren van mijn minder leuke kanten en oordelen. En ook dat doe ik nog steeds.

Je blijft bezig.

En dat is precies mijn punt.
Ik ben een rasechte zelfschaver, en spiegel en reflecteer me scheel, alleen kom ik er de laatste jaren steeds meer achter dat die ingesleten patroontjes helemaal achter je laten niet haalbaar is. Je pelt er, zoals bij een ui, hooguit elke keer weer een laagje af. Maar het is nooit af.

Het is een super aantrekkelijk idee dat je je beperkende overtuigingen met de juiste trucjes te slim af kunt zijn. Je denkt dat je jezelf je hele leven aan het heruitvinden bent. Maar eigenlijk vecht je op steeds andere manieren tegen dezelfde vijanden. Ook al zijn we als mens bereid te leren, we werpen structurele valkuilen en ingesleten patronen nooit 100% van ons af.

Wel kunnen we aanleren hoe we er elke dag op de best mogelijke manier mee om kunnen gaan door te accepteren dat ze er zijn en er vooral geen weerstand tegen te bieden. En dat is absoluut nuttig en zinvol, want het tilt je leven naar een ander niveau en het maakt het verschil tussen je goed of je waardeloos voelen. Dat heb ikzelf ook ervaren. Maar het is geen eindstation; je blijft altijd onderweg.

Terugvallen in oude gewoonten

Als jij in je verleden negatieve ervaringen hebt meegemaakt in bijvoorbeeld je relatie, dan zul je bij elke nieuwe partner in je leven waakzaam moeten zijn. Je zult jezelf altijd af moeten vragen: klopt mijn oordeel wel? Of is dit een oud patroon uit mijn verleden wat weer bovenkomt?

Het kost tijd en doorzettingsvermogen om elke keer een keuze te maken voor wat waar is voor jou, wat jou en de wereld dient en wat in het teken van liefde staat. Aangeleerde patronen kun je nooit helemaal loslaten: ze zullen altijd klaar staan en als je even in een mindere periode zit met wat minder energie, kan het zomaar zijn dat je verdorie weer in die oude groef terecht komt.

Het is hoe je bent geprogrammeerd.

Als dat gebeurt is dat geen ramp. Het betekent niet dat alles voor niets is geweest en je helemaal van voren af aan moet beginnen. Een terugslag mag en is helemaal normaal. Dat hoort immers bij het mens zijn. Straf jezelf daar dus niet voor en zie het niet als een zwakte. Het is hoe je bent geprogrammeerd.

Je ziet wat er mis ging en doet het de volgende keer anders. Meer kun je niet doen. En dat is goed genoeg. Jij bent oké zoals je bent. Aan jezelf werken hoeft geen afranseling te worden. Laat bij het schaven aan jezelf de zelfkritiek maar ver achterwege en bekijk jezelf met nieuwsgierigheid, zachtheid en realiteitszin. Je doet altijd je best, anders had je het wel anders gedaan. En dat is super! En ook helemaal goed genoeg.

Dus het besef dat je niet ergens aan hoeft te voldoen, niet iets hoeft te bereiken en alleen maar je levenspad hoeft te bewandelen is het ultieme doel van ons bestaan. En de manier waarop je jouw levenspad bewandelt maakt helemaal niet uit want welke richting je ook opgaat, het is altijd goed.
Eigenlijk best simpel 😉
We maken het onszelf alleen zo moeilijk. Je hoofd is degene die bedenkt dat er iets niet goed gaat, dat je het anders had moeten doen en oordeelt erover. Plakt overal etiketten op zoals: dat is ‘goed’ en dat is ‘fout’ en dat is een ‘negatief’ gevoel en dat is een ‘positief’ gevoel.

Hoe ziet de wereld er dan uit?

Droom nu eens heerlijk met mij mee….

Stel je eens een wereld voor waarin er geen etiketten zoals ‘goed’ of ‘fout’ of ‘raar’, ‘vreemd’, ‘bah’, ‘erg’, ‘lelijk’, ‘dik’, ‘dun’, ‘mongool’, ‘pijn’, ‘stom’, ‘dom’ enzovoort zijn. En waar alles wat er gebeurt, maar dan ook écht alles, dus helemaal oké is.

Wat je ziet is niet meer of minder dan een vorm en wat er gebeurt is niet meer of minder dan een ervaring.

Een levenservaring.
  • Hoe zou die wereld er dan uitzien volgens jou?
  • Hoe gaan wij mensen met elkaar om?

 

Deel hieronder alsjeblieft je droom met me.
Liefs Mirjam
Over de schrijver
Claudia
Door

Claudia

op 15 October 2019

Was het maar waar !!!

Reactie plaatsen