arrow_drop_up arrow_drop_down
9 januari 2020 

Kies vanuit liefde in plaats van angst

Door aan mijn bewustwording te werken via oefeningen met aandacht voor mijn lichaam, emoties, gedachten en gevoelens kwam ik erachter dat ik heel erg veel (lees alles) deed vanuit angst in plaats vanuit liefde. De meest simpele acties kunnen uitgroeien tot supermooie dingen, maar als het is opgezet vanuit angst hebben voor iets, dan is het vanaf het begin gedoemd te mislukken. De hele opbouw is op deze manier doorweekt van die zaadjes van angst.

Wat neem je mee uit je verleden?

Ik neem even als voorbeeld mijn partnerrelaties van vroeger, maar het kan ook een van de vele willekeurige triggers zijn vanuit mijn opvoeding. Elke relatie heeft zijn ups en downs, dat is nu eenmaal het leven. Maar door mijn ervaringen vanuit mijn eerste relatie mee te nemen in mijn volgende relaties, gebeurde er altijd eigenlijk min of meer hetzelfde: ik werd gekwetst en dat deed pijn. Elke nieuwe relatie startte ik vanuit: ‘als mij dat maar niet weer overkomt want dat doet pijn.’ Dan is het zaadje van angst geplant en gaat het vroeg of laat weer mis.

Ik kwam erachter dat als het mis ging, er razendsnel vier dingen in werking gingen:

1. Trigger

Er gebeurt iets of er komt een gedachte naar boven die me doet denken aan een soortgelijke ervaring vanuit mijn verleden. Dit kan een bewuste of onbewuste pijnlijke ervaring zijn.

 


2. Identificatie

Onmiddellijk identificeer ik me met deze herinnering door mezelf af te wijzen met gedachten zoals: “Zie je wel, ik ben stom, dom, lelijk, het niet waard, of iets dergelijks”. Ik wordt helemaal één met de pijn. Je versmelt er als het ware mee en dan ben ik wat ik denk. Dus eerst is er alleen die herinnering aan een pijn vanuit vroeger. Maar doordat ik mezelf direct daarvoor afwijs door mijn ‘ik’ te labelen als niet goed genoeg, stom, dom, niets waard of wat dan ook, is de pijn echt geworden. Ik voel NU pijn.

3. Reactie

Meteen nadat de herinnering aan de pijn van vroeger veranderd is in een echte ervaring van pijn in het nu, volgt een reactie. Ik wil zo snel mogelijk van die pijn af zodat ik me ook zo snel mogelijk weer goed genoeg en wat waard vind. Dit kan ik op heel veel manieren doen door mijn schilden en wapens tevoorschijn te halen. Bijvoorbeeld door aan te vallen, vechten, slachtoffergedrag, pleasen, verdoven, perfectionist, etc.
Let op: dit hele proces werkt compleet op de automatische piloot, je bent je er (meestal) niet van bewust.

4. Zelfreflectie/spiegeling of de afscheiding/dissociatie

Dan na een tijdje wordt je je ervan bewust dat je aan het worstelen bent met al die emoties die hierbij omhoog komen. Tegelijkertijd gaat ook de onbewuste zelfafwijzing over naar het bewuste niveau. Ik ben me nu bewust van die worsteling. Mijn ‘normale’ reactie zou zijn dat ik dit heel verkeerd, stom, dom, zwak, etc. vind van mezelf. Daarom wil ik er daarna zo snel mogelijk vanaf door het weg te stoppen of ervoor weg te lopen.

 

Dus ik spartel, ploeg, vecht, worstel, schaam, krimp, verdwijn, jank, brul, sla… en weet ik veel wat nog meer.

Helpt het?
Nee.
Wat dan wel?

Je bewustzijn ontwikkelen door aan zelfreflectie en spiegelen te doen. Als je dat niet hebt ontwikkeld blijf je heerlijk in je eigen shit rond spartelen. Het ebt langzaam weer weg… Totdat je de volgende keer weer door iets soortgelijks geprikkeld wordt en hoppa, daar zijn al die pijnen weer. Wees mild voor jezelf en omarm de pijn helemaal in plaats van ertegenin te gaan.

Laat angst dus nooit, nooit de baas over je spelen en stel jezelf altijd de volgende vraag:
‘Wat zou liefde in deze situatie doen?’

 

Over de schrijver
Reactie plaatsen